Η συντριπτική πλειοψηφία των τουριστικών καταλυμάτων στη χώρα εξαρτάται κυρίως από επισκέπτες του εξωτερικού για να βγάλει τα έσοδά της. Αυτό αναδεικνύει πόσο ευάλωτος είναι ο κλάδος σε εξωτερικές διακυμάνσεις, όπως αλλαγές στη ζήτηση ή γεωπολιτικές κρίσεις.
Σχεδόν επτά στα δέκα καταλύματα στην Ελλάδα — ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, βίλες και κάθε είδους τουριστική στέγαση — στηρίζουν τα έσοδά τους κυρίως σε πελάτες που έρχονται από το εξωτερικό. Το στοιχείο αυτό δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο πόσο βαθιά είναι η εξάρτηση του ελληνικού τουρισμού από τη διεθνή ζήτηση.
Για τους ιδιοκτήτες καταλυμάτων, αυτό σημαίνει ότι η βιωσιμότητα της επιχείρησής τους δεν εξαρτάται μόνο από αυτά που κάνουν οι ίδιοι — την ποιότητα των υπηρεσιών, την τιμολόγηση, τη διαφήμιση — αλλά και από παράγοντες που δεν ελέγχουν καθόλου. Η οικονομική κατάσταση στη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο ή τις Σκανδιναβικές χώρες, οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων, ακόμα και μια γεωπολιτική κρίση σε άλλη γωνιά της Ευρώπης, μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τα έσοδά τους.
Αυτή η εξάρτηση έχει και μια άλλη διάσταση που αφορά ευρύτερα την ελληνική οικονομία. Ο τουρισμός αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του ΑΕΠ της χώρας, και αν η πλειοψηφία των εσόδων του κλάδου προέρχεται από αλλοδαπούς επισκέπτες, τότε μια ξαφνική πτώση στις αφίξεις — για οποιονδήποτε λόγο — μπορεί να έχει αλυσιδωτές συνέπειες: λιγότερες θέσεις εργασίας, μειωμένα φορολογικά έσοδα, πίεση σε τοπικές επιχειρήσεις που εξυπηρετούν τον τουρισμό.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν ο κλάδος — και η χώρα γενικότερα — έχει στρατηγική για να μειώσει αυτή την εξάρτηση ή τουλάχιστον να τη διαχειριστεί καλύτερα. Η ανάπτυξη του εσωτερικού τουρισμού είναι μια απάντηση, αλλά η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων ταξιδιωτών δεν μπορεί να αντισταθμίσει πλήρως την απώλεια εισροών από το εξωτερικό, ιδίως για καταλύματα υψηλότερης κατηγορίας.
Για τον επενδυτή ή τον ιδιοκτήτη ακινήτου που σκέφτεται να μπει στον χώρο των βραχυχρόνιων μισθώσεων ή της τουριστικής εκμετάλλευσης, τα στοιχεία αυτά αξίζει να τα έχει υπόψη του. Η εξάρτηση από ξένους επισκέπτες δεν είναι από μόνη της πρόβλημα — άλλωστε, η Ελλάδα είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς στην Ευρώπη. Είναι όμως ένας παράγοντας κινδύνου που πρέπει να υπολογίζεται στον επιχειρηματικό σχεδιασμό.
Η διαφοροποίηση της πελατειακής βάσης, η παρουσία σε πολλαπλές πλατφόρμες κράτησης και η μη εξάρτηση από μία μόνο αγορά-πηγή επισκεπτών είναι μερικές από τις πρακτικές που μπορούν να μειώσουν την έκθεση σε εξωτερικές διακυμάνσεις. Όσοι δραστηριοποιούνται στον κλάδο γνωρίζουν ήδη αυτή την πραγματικότητα — τα στοιχεία απλώς την επιβεβαιώνουν με αριθμούς.
